Όταν ο πάτος δεν έχει όρια

Share

Αν δεν το έχετε δει ακόμα, ο Παπαπαύλου βρήκε και μια επιπλέον απασχόληση:

Από την Ε3 στις μπριτζόλες

Από την Ε3 στις μπριτζόλες

Ίσως μετά τις πολλαπλές αποτυχίες στον τομέα του gaming να βρήκε επιτέλους κάτι που του ταιριάζει και πιστεύω έχει όλα τα χαρακτηριστικά για να το υποστηρίξει: (α) Του αρέσει το φαί, (β) δεν χρειάζεται πολύ μυαλό στο γράψιμο, αλλά ούτε και πολλά λόγια στην κριτική, (γ) δεν χρειάζεται «εθελοντές» να τρώνε στη θέση του. Ο Καρέτσος εδώ και καιρό βρήκε επίσης κάτι που του ταιριάζει και παρουσιάζει μηχανές αποτρίχωσης και πλυντήρια για τον Κοτσόβολο. Από την άλλη πλευρά του «Ατλαντικού», στο Gameworld προσπαθούν να το παίξουν επίκουροι καθηγητές αεριτζηδισμού. Γιατί τα λέω όλα αυτά;

Το κοινό συμπέρασμα από όλα αυτά είναι, ότι τα gaming site απέτυχαν παταγωδώς (πλην ενός που θα δούμε στη πορεία) και προκειμένου να μπορούν οι αρχισυντάκτες τους να καλύψουν τα προσωπικά τους έξοδά, αναγκάζονται να ασχοληθούν με όποια γελοιότητα τους επιτρέπουν οι γνωριμίες τους. Το τελευταίο προφανώς το απέκτησαν τα προηγούμενα χρόνια, όταν ο κάθε ένας από αυτούς πηδούσε από τη μια αποτυχημένη δουλειά στην άλλη σε διάστημα μηνών και όλο αυτό τους άφησε με πολλές επαφές, κάτι που το εξαργυρώνουν τώρα με όποιο τρόπο μπορούν. Υπάρχει μια κοινή μιζέρια και μια κατάντια αυτή τη στιγμή στα site όλων αυτών και αυτό είναι κυρίως εμφανές στο Enternity, στο οποίο έχουν σκαρφιστεί άπειρους τρόπους για να αυξήσουν τα κλικς:

  • Refresh της σελίδας αυτόματα μετά από κάποια δευτερόλεπτα.
  • Scroll down στην επόμενη είδηση/ άρθρο, έτσι ώστε όταν πας να δεις τα σχόλια να σε πάει “καταλάθος” στο επόμενο κείμενο.
  • Διαγωνισμούς με farming πόντων, που είναι ό,τι χειρότερο γιατί δείχνεις ότι αντιμετωπίζεις το κοινό σου ως πελάτη.
  • Συνεργασίες με YouTubeρς, τους οποίους λίγο καιρό πριν έβριζαν χυδαία και έλεγαν τα χειρότερα για αυτούς (όπως για τον Ζώκα). Άρα είναι μια συνεργασία που δεν πιστεύεις και την κάνεις από απελπισία.

Πρόσφατα παρατηρούμε επίσης τον πολλαπλασιασμό των banners. Για παράδειγμα, στη δεξιά πλευρά το Enternity έβγαλε υλικό για να μπορεί να έχει 8 (!) banners. Προφανώς δεν τους νοιάζει ότι όλοι διαμαρτύρονται για το «βάρος» της σελίδας, αφού τους νοιάζει μόνο το κλικ τους.

Σε αυτή την απελπισία ανήκει και το Gameover, στο οποίο ο Καλλίφας δεν μπορεί να προσφέρει απολύτως τίποτα πλέον και αναζητά απελπισμένα συντάκτες που να μπορούν να καλύψουν παιχνίδια που δεν κάλυπτε το site -από άρνηση άλλων συντακτών- τα προηγούμενα χρόνια. Ο καθένας με την απελπισία του δηλαδή. Η αποτυχία όμως αυτή δεν είναι ξαφνική. Δεν είναι αποτέλεσμα της οικονομικής κρίσης, αλλά αποτέλεσμα μιας άλλης κρίσης που υπήρχε εσωτερικά σε όλα αυτά τα site, όλα αυτά τα χρόνια. Η κρίση αυτή ήταν: Οι ίδιοι οι άνθρωποι που τα ξεκίνησαν.

Απέτυχαν γιατί ξεκίνησαν λάθος. Αν υπάρχει κάτι κοινό ανάμεσα στα Enternity και Gameover, αλλά και σε άλλα site που έκλεισαν τα προηγούμενα χρόνια (Authority, TheGang, Gamelife, Gamespin), είναι ότι όλα αυτά ξεκίνησαν από κάποιους που ήξεραν να το κάνουν αυτό μόνο μέσα από τα περιοδικά (τα οποία περιοδικά τους επίσης έκλεισαν). Στην ουσία όλα αυτά τα site είναι περισσότερο περιοδικά. Βασίστηκαν σε αυτή την απολυταρχική λογική του ενός αρχισυντάκτη και στους συντάκτες ως οι «παντογνώστες» και οι «γκουρού» του είδους, διότι αυτή είναι η εικόνα που δημιουργείται γύρω από ένα κλειστό μέσον, όπως ένα περιοδικό, στο οποίο ο αναγνώστης δεν έχει καμία επαφή με το προσωπικό που βρίσκεται από πίσω. Επομένως δημιουργείται μια μυθοπλασία -μια ψευδή εικόνα ενός «ειδικού», με τους διψασμένους peasants-αναγνώστες να περιμένουν με ανυπομονησία κάθε μήνα να λάβουν τις δήθεν γνώσεις τους.

Το προφίλ αυτό τους εξυπηρέτησε όλους αυτούς μέχρι την εποχή όπου ο gamer άρχισε να μπαίνει στο internet περισσότερο, δηλαδή κάπου στις αρχές του 2000 για την Ελλάδα. Αν το σκεφτείτε, κάπου εκεί ξεκίνησε η κατηφόρα για τα περισσότερα περιοδικά. Αυτό ήταν το σημείο όπου ξεκινάει και η μοιραία εξίσωση για αυτούς: Όσο περισσότερο χρησιμοποιούσε ο αναγνώστης το internet, τόσο καλύτερα ενημερωμένος γινόταν και τόσο περισσότερο απομυθοποιούσε όλους αυτούς τους «γκουρού». Πολλοί από αυτούς τους συντάκτες/ αρχισυντάκτες αυτών των μέσων, βλέποντας ότι δεν είναι ικανοί να βρίσκονται πλέον πίσω από ένα περιοδικό, αποφάσισαν να μεταφερθούν στο internet, για να μοιράσουν και εκεί τα «φώτα τους».

Ορισμένοι από αυτούς ήταν: Φάρκωνας, Κουβόπουλος, Παπαπαύλου, Καλλίφας, Βέζος, Μαστέλλος και ουσιαστικά όλοι όσοι ήταν πριν κάποια χρόνια σε περιοδικά όπως: PC Μaster, Gamepro, Games και άλλα PC περιοδικά που δεν θυμάμαι το όνομά τους. Όταν όλοι αυτοί έκαναν τη μετάβαση στο internet, εφάρμοσαν αναγκαστικά τον ίδιο τρόπο λειτουργίας και στα site τους. Αυτό που άλλαξε όμως τώρα, είναι ο μισθός. Βλέπετε, πλέον δεν χρειαζόταν να έχουν συντάκτες με μισθό όπως παλαιότερα στα περιοδικά, αλλά μπορούσαν να τσιμπάνε απλούς χρήστες από forums ή από δήθεν αιτήσεις, προκειμένου να τους κάνουν όλη τη δουλειά δωρεάν. Το μοντέλο αυτό ακολουθούν όλοι αυτοί φανατικά μέχρι και σήμερα.

Η ίδια τους η αποτυχία όμως, ξεκίνησε από τη στιγμή που προσπάθησαν να προσαρμόσουν αυτοί το internet με βάση αυτά που γνώριζαν, αντί να προσαρμοστούν οι ίδιοι. Πίστευαν, ότι η δήθεν προεμπειρία τους από τα περιοδικά τους έδινε κάποιο «κύρος», το οποίο θα περνούσε εύκολα στο internet. Μάλλον είχαν κάτι τέτοιο στο μυαλό τους: περιοδικό > internet. Κάτι που δεν ισχύει. Δυστυχώς για αυτούς, ο κόσμος στα site τους ποτέ δεν κρεμόταν από τα «χείλη» τους. Ίσως σε κάποιο βαθμό να το ήθελαν αυτό, αλλά θεωρώ ότι τα περιθώρια αυτών των site εξαντλήθηκαν και τώρα βλέπουμε πραγματικά την κατάντια και την απελπισία τους. Τί όμως άλλαξε;

Καρέτσος: Το παιδί για όλες τις δουλειές

Καρέτσος: Το παιδί για όλες τις δουλειές

Αυτό που άλλαξε ήταν η εμφάνιση άλλων πιο ….«open source» πηγών gaming ενημέρωσης και ψυχαγωγίας, που απείχαν πολύ από την λογική του περιοδικού και ταίριαξαν περισσότερο στη φύση του internet. Με λίγα λόγια, ο gamer δημιουργεί περιεχόμενο για τους άλλους gamer και εννοώ είτε τα κανάλια στο YouTube, είτε streaming στο Twitch, είτε fan sites, είτε δημιουργία μεγάλων κοινοτήτων: Redit, NeoGaf (ακόμα και ένα forum, όπως το NeoGaf, είναι περιεχόμενο των ίδιων των χρηστών αν το σκεφτείτε). Τα παραδείγματα προχωράνε ακόμα και στα ίδια τα reviews: Ξαφνικά τα user scores στο metacritic λένε περισσότερες αλήθειες από τα «επαγγελματικά» reviews, ενώ και τα steam reviews έχουν εξελιχθεί σε μια πολύ αποτελεσματική πηγή. Το ότι μπορείς να ελέγξεις άμεσα τις ώρες που έχει ασχοληθεί κάποιος με τον τίτλο στο review του, απέχει επίσης πολύ από τα …κλειστά προφίλ των συντακτών ορισμένων site.

Επομένως έχουμε δύο πλευρές. Από την μια έχουμε όλους αυτούς που υπήρξαν σε περιοδικά την εποχή που υπήρχαν περιοδικά και αποφάσισαν να ανοίξουν ένα site, νομίζοντας ότι ακολουθούν την εποχή και από την άλλη έχουμε τους χρήστες να αυτό-οργανώνονται και να αποφασίζουν χωρίς όλους αυτούς. Στην πραγματικότητα, sites όπως τα Enternity και Gameover ποτέ δεν προσαρμόστηκαν στο ίδιο το internet, γι αυτό και έμειναν τόσο πίσω τώρα. Απέτυχαν γιατί ακριβώς απέτυχε η απολυταρχική λογική τους, η οποία ευθύνεται τόσο για τα bans που έριχναν σε όσους διαφωνούσαν μαζί τους, για τις «κοινές γραμμές» που είχαν θέσει στην θεματολογία τους, αλλά και για τα ψέματα στις κριτικές τους. Κάποιοι άντεξαν λιγότερο από άλλους. Για παράδειγμα ο Φάρκωνας έκλεινε το ένα site μετά από το άλλο μέχρι να πάει στο Athinorama, ενώ και ο Κουβόπουλος έκανε βόλτες -και ακόμη κάνει- σε περιοδικά και διάφορα sites. Στην τελική, όλοι αυτοί κατέληξαν να είναι μια μικρή κοινότητα από μόνοι τους -μια κλίκα αν θέλετε- όπου ο ένας έδινε προσωρινή δουλειά στον άλλον, χάρη στις δημόσιες σχέσεις τους, μέχρι τελικά αυτό το μοντέλο να καταρρεύσει από μόνο του κάποια στιγμή. Τώρα βρισκόμαστε σε αυτό το στάδιο.

Αν θυμάστε, πριν κάμποσες εκπομπές είχαμε αποκαλύψει και το πόσοι από αυτούς μπαινόβγαιναν στην Nortec. Ο ένας έφερνε τον άλλον εκεί μέσα. Το ίδιο και σε όσα περιοδικά κρατήθηκαν τελευταία, όπως στο PC Master, όπου πάλι ο καθένας έφερνε τους γνωστούς του. Το αποτέλεσμα ήταν να καταστρέψουν τελικά ό,τι άγγιξαν. Τώρα, έχοντας πλέον εξαντλήσει τις δυνατότητες των διαθέσιμων θέσεων στον gaming Τύπο, μέσα από μια κρίση που η ίδιοι του δημιούργησαν, γυρο-φέρνουν (κυριολεκτικά) σε άλλα πόστα. Ο Παπαπαύλου βρήκε ξαφνικά τη κριτική για μπριτζόλες. Ο άλλος κάνει τη Μενεγάκη για τον Κοτσόβολο, άλλος την είδε ξαφνικά καθηγητής. Όταν πριν μερικούς μήνες  ο Raysod μας έλεγε: «περιμένετε και θα δείτε και χειρότερα», ε νομίζω τα βλέπουμε ήδη. Θα μπορούσα να πω ότι «το μαχαίρι έφτασε στο κόκκαλο», αλλά μπορεί να υπάρξει μπέρδεμα με το κόκκαλο της μπριτζόλας τους Παπαπά, οπότε άστο. Πλέον ούτε για αστείο δεν είναι η κατάσταση.

Και κάπου εκεί, εμφανίστηκε και ο Καρπάς…

Σε αντίθεση με τους άλλους, ο Καρπάς δεν ήταν σε περιοδικό. Αν έκανε κάτι διαφορετικό από τα άλλα sites, ήταν ότι προσαρμόστηκε ο ίδιος στο internet -πήγε από την αρχή εκεί που πήγαν και οι χρήστες δηλαδή, σε social media καταστάσεις, youtube, twitch και λοιπά. Στην ουσία, ο Καρπάς ήταν γέννημα θρέμμα του internet και ήταν πιστεύω θέμα χρόνου μέχρι να εμφανιζόταν ένα site σαν το Unboxholics. Μην ανησυχείτε, δεν έχω καμία διάθεση να μιλήσω θετικά για το UH, απλώς πρέπει να φανεί η διαφορά τους με τους άλλους, για να μπορώ στη συνέχεια να δικαιολογήσω γιατί τους πήρε τη δουλειά.

Προφανώς το όλο «παλαιό σύστημα» των Gameover, Enternity και ίσως Gameworld (λέω ίσως γιατί αρχικά αυτοί συνεργάστηκαν μαζί του), είδαν εχθρικά τον Καρπά, κάνοντας ένα μεγάλο λάθος: Τον υποτίμησαν. Επειδή ήμουν μέσα σε όλα αυτά τα site, άκουγα για καιρό τις απόψεις των αρχισυντακτών τους για τον Καρπά. Τον έλεγαν «το παιδάκι που κάνει τη πλάκα του», ότι «ποτέ καμία σοβαρή εταιρεία δεν θα συνεργαστεί μαζί του», ότι τον ξέρουν μόνο ως «τον καραγκιόζη που κάνει livestreams» και διάφορα τέτοια. Με λίγα λόγια, δεν πήραν καθόλου στα σοβαρά το γεγονός ότι ο Καρπάς κινήθηκε εξαρχής με YouTube και Twitch, πριν φτιάξει το site του. Ο λόγος που το «παλαιό σύστημα» θεωρούσε χαμηλού επιπέδου όλη αυτή τη διασύνδεση ήταν ακριβώς επειδή όλο αυτό δεν υπήρχε στην εποχή των περιοδικών (σοκ)! Όπως έλεγα πριν, έχουν site-περιοδικά που δεν έχουν ακόμα προσαρμοστεί στο internet -και αυτό θα το βρίσκουν συνέχεια μπροστά τους. Είναι θέμα απλής λογικής: Αν πραγματικά είχαν όλοι αυτοί κάτι το σπουδαίο να επιδείξουν, κάτι σπουδαιότερο από τον Καρπά έστω, τότε ο κόσμος θα επέλεγε αυτούς και όχι τις ρόγες.

Στην ουσία, οποιοσδήποτε τώρα ήταν στη θέση του Καρπά, θα είχε ακριβώς την ίδια επιτυχία. Ο πλούτος είναι σαν το νερό: Δεν χάνεται, απλά αλλάζει τοποθεσία. Και προφανώς δεν είναι μόνο ο Καρπάς σε θέση ισχύος τώρα, αλλά όποιος ακολούθησε από νωρίς αυτόν τον δρόμο. Όπως είπαμε και πριν, ο κόσμος αυτο-οργανώθηκε αλλιώς: πήγε στο Steam, σε YouTube, Twitch, Neogaf και απομακρύνθηκε από τους δήθεν «επαγγελματίες» του χώρου.

Υπάρχει όμως ένα ακόμα επιχείρημα όλων αυτών, που ακόμα το ακούω: Η ποιότητα.

Βλέπετε, συχνά ακούμε ότι τα gameover, enternity, gameworld ή το τάδε-site-κάποιου-αρχισυντάκτη-με-εμπειρία, είναι τα «επαγγελματικά» μέσα, αυτά με την υψηλή ποιότητα. Διασκεδάζω απίστευτα όταν ακούω αυτό το επιχείρημα, διότι τη στιγμή που το λένε, είναι σαν να παραδέχονται ότι χάσανε από ένα site χαμηλότερης ποιότητας, όπως το Unboxholics. Το επιχείρημά τους καταλήγει τελικά να είναι ντροπιαστικό για τους ίδιους και όχι για τον Καρπά. Αν η δήθεν ανώτερη ποιότητά σου δεν μπορεί να ξεπεράσει περιεχόμενο που συνοψίζεται σε 2 ρόγες, τότε μάλλον δεν είχες «ποιοτικό περιεχόμενο» και σε πήραν πρέφα. Το αν τελικά τον Καρπά τον πήραν σοβαρά οι εταιρείες, αυτό αποδεικνύεται εύκολα.

Θυμάστε τους επετειακούς διαγωνισμούς του Enternity και γενικά όλο το υλικό που συγκέντρωναν κάποτε από τις εταιρείες όλα τα παλαιότερα site; Για να δούμε πού πήγε το hardware των επετειακών του Enternity:

Τα δώρα που έπαιρνε κάποτε το Enternity πηγαίνουν τώρα αλλού

Τα δώρα που έπαιρνε κάποτε το Enternity πηγαίνουν τώρα αλλού

Χαμηλή ποιότητα το Unboxholics? Ναι, ο καθένας μπορεί να το κρίνει αυτό εύκολα: Από τα κείμενα, από το λεξιλόγιο στις εκπομπές, από τη γενικότερη ασχετοσύνη τους, όμως αυτή η χαμηλή ποιότητα αρκούσε για να σας τα πάρει όλα.

Αν μπορεί να βγει κάτι ελπιδοφόρο από αυτό είναι, ότι ακόμα υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης, ακριβώς επειδή είναι πράγματι χαμηλής ποιότητας το UH. Οπότε φαντάζομαι είναι θέμα χρόνου μέχρι να εμφανιστεί το επόμενο νέο μέσο που θα προσαρμόζει καλύτερα όσα δεν προσαρμόζει το Unboxholics και η ιστορία θα επαναληφθεί. Μέχρι τότε όμως βρείτε άλλα επιχειρήματα κατά του Καρπά, γιατί αυτά που έχω ακούσει μέχρι τώρα δουλεύουν κυρίως αρνητικά για εσάς και όχι γι αυτόν. Είναι σαν αυτό που μου λένε οι enemies στο Lineage όταν ψοφάνε: “you are a noob”. Ναι, πέθανες όμως από τον noob ή όχι; (δεν είμαι noob, αλλά λέμε τώρα -ποτέ δεν θα το παραδεχθούν). Κάπως έτσι είναι και η κατάσταση με το Unboxholics και τα υπόλοιπα site.

Για να δούμε όμως πού βρίσκονται σήμερα (26/9) τα 4 πρώτα gaming site και αν έχω δίκιο ή άδικο ότι τον πίνουν κανονικά από το «παιδάκι που κάνει τον καραγκιόζη». Παρακάτω βλέπουμε την θέση των 4 πρώτων gaming site στο Alexa (όσο μικρότερο νούμερο, τόσο καλύτερα):

  1. Unboxholics, θέση 329
  2. Gameover, θέση 758
  3. Gameworld, θέση 828
  4. Enternity, θέση 1128

Aν εξαφανιζόταν το Unboxholics αυτή τη στιγμή, είμαι σίγουρος ότι η κατάσταση πάλι δεν θα άλλαζε, γιατί όπως είπαμε πριν αυτό το κοινό είναι ένα προ-αποφασισμένο κοινό και sites όπως τα Enternity και Gameover δεν έχουν απολύτως τίποτα για αυτούς. Θα έβρισκαν πολύ απλά κάποιο άλλο youtube κανάλι, κάποιο άλλο stream, κάποιον άλλον χώρο στο internet και θα ήταν θέμα χρόνου μέχρι να μαζευτούν από πίσω τους οι εταιρείες.

Τέλος, υπάρχει και το θέμα με τα reviews και τί τελικά προσφέρουν όλα αυτά τα site με τα reviews. Για μένα πρόκειται καθαρά για άλλον έναν τομέα αποτυχίας.

Ένα generic κειμενάκι 1200 λέξεων, που στην τελική δεν ενημερώνει επαρκώς, δεν λέει τίποτα ψαγμένο για το παιχνίδι (γιατί προφανώς ο συντάκτης δεν είχε το χρόνο να ασχοληθεί), δεν ασκεί καμιά κριτική (γιατί αν το κάνει θα επηρεαστούν οι όποιες σχέσεις με την εταιρεία και δεν θα τους στείλει στο επόμενο ταξιδάκι), θα αγνοηθεί από τον αναγνώστη. Θα διαβάσει ένα, δύο, τρία τέτοια review και στη συνέχεια απλώς θα τα απορρίπτει αυτόματα, ακόμα και αν όντως υπάρχει κάποιο καλό μέσα σε όλα αυτά. Στην ουσία τα ίδια τα site, με το να προσπαθούν να τηρούν τις ισορροπίες με τις εταιρείες, με το να συμφωνούν σε όρους και με το να έχουν ανάγκη το υλικό αυτών των εταιρειών, το μόνο που πετυχαίνουν είναι να απαξιώνουν την ύλη τους. Το αποτέλεσμα; Το βρήκατε: Ο κόσμος πηγαίνει ξανά στις πιο «open source» μορφές κριτικής, είτε στα reviews του Steam, είτε στο NeoGaf ή σε κάποιο βίντεο ή stream.

Σχετικά όμως με το τελευταίο, προσέξτε μια διαφορά: Ακόμα και αν ένα βίντεο ή ένα stream είναι biased και μιλάει επίτηδες είτε θετικά είτε αρνητικά για κάτι, από τι στιγμή που το ίδιο το μέσο δίνει την δυνατότητα στον ίδιο το χρήστη να κρίνει από μόνος του (με βάση αυτό που βλέπει), τότε αυτό δρα ανασταλτικά στο οποιοδήποτε biased σχόλιο. Κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει με το κείμενο. Τον τελευταίο καιρό, θα έλεγα ότι έχει δημιουργηθεί και μια σχολή από κακά παιχνίδια, τα οποία στοχεύουν ακριβώς σε αυτού του είδους την προβολή. Τι εννοώ;

Τα τελευταία χρόνια υπήρξε μια ένα ρεύμα πολλών «επίτηδες-κακών-παιχνιδιών», όπως η σειρά Simulator, ειδικά αυτό με τις εγχειρήσεις, το Goat simulator, παιχνίδια με broken physics, με κακό χειρισμό, που προσφέρονται για αρνητικά σχόλια αλλά και μια γενικότερη …πλάκα. Και μάλλον αυτή είναι η λέξη κλειδί. Αν ένα παιχνίδι είναι κακό, αλλά δημιουργεί διασκεδαστικό θέαμα, τότε …πώς είναι κακό; Ποιός θα το κρίνει αυτό και με ποιά κριτήρια; Δεν θέλω να το αναλύσω τώρα αυτό, αλλά καταλαβαίνετε σίγουρα τι εννοώ, αφού πολλά από αυτά τα παιχνίδια θα τα έχετε δει σε τίποτα PiewDiePieδες (ή όπως σκατά γράφεται). Πού θέλω να καταλήξω: Φτάσαμε λοιπόν στο σημείο, τέτοιου είδους παιχνίδια να μπορούν να σημειώνουν επιτυχίες και να προσφέρουν ψυχαγωγία, μέσω των νέων μέσων «αυτο-οργάνωσης» των παικτών, όταν λίγα χρόνια πριν δεν θα είχαν καν θέση σε περιοδικά και στα δήθεν «επαγγελματικά» site ή θα προσπερνιόντουσαν με κάποια πολύ χαμηλή βαθμολογία. Το τί σημαίνει αυτό θα το αφήσω να το σκεφτεί ο καθένας με τον τρόπο του, γιατί χωράει και επιπλέον σχολιασμός.

Πού θέλω να καταλήξω:

Αν υπάρχει ένα συμπέρασμα από ολα αυτά, είναι ότι τελικά sites όπως τα Enternity, Gameover, Gameworld, αλλά και μικρότερα όπως Game20, Byteme, Gameslife και οποιοδήποτε άλλο βασίζεται στην λογική του site-περιοδικού, με βασιλιά για αρχισυντάκτη και αυλικούς «γκουρού» για συντάκτες, δεν έχει απολύτως καμία χρησιμότητα. Στην τελική, αν ο παίκτης δει κάποιον να περνάει καλά με ένα παιχνίδι και πιστέψει -μέσω της ταύτισης- ότι μπορεί να περάσει και ο ίδιος το ίδιο καλά αν το πάρει, τότε οποιαδήποτε κριτική ή βαθμολογία είναι περιττή. Και όχι, τα gameplay βίντεο του Καρέτσου και αυτό το ψεύτικο στυλ του «δήθεν περνάω καλά και παίζω θέατρο», δεν πιάνεται σε αυτή την κατηγορία. Το show μπορεί να είναι όσο γελοίο πάει. Να περιέχει από ρόγες μέχρι οτιδήποτε, αλλά πρέπει να είναι τουλάχιστον αυθεντικό και προφανώς να ξέρεις να παίζεις, αλλιώς ο άλλος το καταλαβαίνει και καταλήγεις να δείχνεις γερομπισμπίκης.

Δεν θα δώσω οδηγίες για το ποιά site να κοιτάτε, απλά αποφύγετε τα site τύπου-περιοδικά. Έχουν μείνει πίσω, αν και βρίσκω ιδιαίτερα διασκεδαστικό το άγχος του Καλλίφα να ψάχνει συντάκτες για MOBA, ΜΜΟRPGs και online παιχνίδια την τελευταία στιγμή. Μεγάλη απελπισία. Είναι επίσης γελοίο να παραμένεις στη θέση σου με μισθό και να ψάχνεις άλλους να κάνουν τη δουλειά σου. Οπότε με μεγάλη ασφάλεια μπορείτε να αγνοήσετε όλες αυτές τις πηγές, τόσο επειδή είναι άσχετοι, αλλά και επειδή δεν είναι ηθικά σωστό να τους δίνετε το κλικ σας και να επιδοκιμάζετε τις τακτικές τους. Το καλύτερο που μπορείτε να κάνετε είναι να διασκεδάσετε με την απελπισία τους. Μπριτζόλες, πλυντήρια, αποτριχώσεις και ο πάτος δεν έχει όριο!

Share

5 thoughts on “Όταν ο πάτος δεν έχει όρια

  1. Ben Masters

    ΠΟΛΥ ωραίο άρθρο , μπράβο .
    Πράγματι οι Καρπάδες τους ξεβράκωσαν όλους αλλά το πρόβλημα που έχω με αυτούς είναι πως οι τύποι είναι αγράμματοι . Φαίνεται και στο γράψιμό τους και στα βίντεο που ανεβάζουν . Εχουν όμως μια ποιότητα στο τεχνικό κομμάτι της παρουσίασης και κερδίζουν πόντους .

  2. gokkuDBZ Post author

    ύστερα από την δημοσίευση του κειμένου, στο enternity αφαίρεσαν κάποιες διαφημίσεις από δεξιά και ξαναέβαλαν το feed των χρηστών.

  3. rocky

    Σωστός σαν καντρική ιδέα αλλά δεν συμφωνώ με πολλά πράγματα.
    Ο raysod έχει μιλήσει πολλές φορές για το κοινό που αγοράζει παιχνίδια και την πιτσιρικαρία που διψάει για ρόγα!
    Υπάρχουν εκατοντάδες παιδάκια που καθημερινά εκλιπαρούν τον Καρπά για ενα “ΓΕΙΑ” στο facebook.
    Ε αυτά τα παιδάκια ούτε ασχολούνται σοβαρά με τα reviews αλλά και ούτε αγοράζουν σοβαρά παιχνίδια..Κανα LOL,κανα Minecraft φτάνουν.

  4. Vromiara

    Νομιζω οτι ξεπερασες τις 1200 λεξεις….το enterity ειναι παρα πολυ βαρια σαν σελιδα οντως δεν παλευεται

Leave a Reply