Angry Chased Show #1

      5 Comments on Angry Chased Show #1
Share

Καλή μας αρχή κι από εδώ! Ξέρω ότι δεν σου αρέσει η έκφραση, αλλά καλή μας αρχή! Αρχίζει εδώ αυτή η “στήλη”, κάτι που είχαμε προαναγγείλει λίγες εκπομπές πιο πριν. Λίγες διευκρινίσεις πρώτα. Ο τίτλος επιλέχθηκε με βάση το δημοφιλές κανάλι στο YouTube σχετικά με παιχνίδια, του Joe Vargas, ονόματι “AngryJoeShow”. Δεν επιχειρείται καμία σύνδεση περιεχομένου με τον συγκεκριμένο άνθρωπο ή τις απόψεις του, ο τίτλος επιλέχθηκε σαν εσωτερικό αστείο, καθώς ο γράφων εκτιμά ιδιαίτερα την ειλικρίνεια, την ποιότητα περιεχομένου και το θάρρος του συγκεκριμένου δημιουργού όμως κάποιοι άλλοι όχι και τόσο. Συνδέεται λοιπόν με την ειλικρίνεια και το ότι ο συγκεκριμένος, στα θέματα που συζητάει, όπως κι εγώ, δεν κρύβεται πίσω από το δάκτυλό του και πολλές φορές “πιάνει” λεπτομέρειες που περνούν απαρατήρητες είτε λόγω συνήθειας είτε για άλλους λόγους.

Η προοπτική ήταν για 5 θέματα σχετικά με gaming, σε εβδομαδιαία βάση και άλλο ένα ή άλλα δύο γενικά θέματα, άσχετα ή έμμεσα σχετικά με το gaming. Επειδή, όμως το κείμενο μεγαλώνει πολύ (όπως και αυτή η εισαγωγή. Τελείωνε, ρε!), αποφάσισα να ασχοληθώ με μόλις τρία θέματα, τουλάχιστον επί του παρόντος, καθώς πιστεύω χρειάζονταν λίγο πιο μεγάλη ανάλυση. Το μελλοντικό φορμά και η δομή δεν έχουν αποφασισθεί ακόμα, βρισκόμαστε σε pre-alpha που λένε και στο χωριό μου.

Τέλος, είχα υποσχεθεί πως το πρώτο θέμα που θα ασχοληθώ θα είναι τα reviews του Mirror’s Edge Catalyst και σαν γενικό θέμα το γενικό χαμό που επικρατεί με τις σημερινές φεμινίστριες ή μάλλον τις feminazis. Δεν θα ασχοληθώ με κανένα από τα δύο εδώ, όχι για άλλο λόγο αλλά επειδή προβλέπω ότι αυτά τα κείμενα θα είναι τεράστια και πάλι δεν θα συμπεριλαμβάνονται όλα όσα θα ήθελα να πω, οπότε τα κρατάω για άλλη φορά. Αυτά. Καλή μας αρχή και πάλι!

 

Grand Theft Auto V

Ξεκινάω δυναμικά, λοιπόν, με κάτι που αρέσει σε πολλούς και πιθανότατα θα λάβω backlash (αν και δεν είναι αυτός ο στόχος). Grand Theft Auto 5. Θα μπορούσα να γράφω κάθε φορά για ένα μόλις πράγμα, για να έχω “υλικό” για αρκετά κείμενα, αλλά δεν θα το κάνω. Δεν θα τα γράψω όλα τώρα, αλλά θα ασχοληθώ με κανα-δυο πράγματα και σχεδιαστικές επιλογές οι οποίες με εκνεύρισαν αρκετά.

  • Ο Trevor
  • Οι αποστολές.

Ο Trevor είναι ο ορισμός του αηδιαστικού ψυχοπαθή, μαλάκα και δεν χάνει ευκαιρία να το διατυμπανίζει. Δεν είναι μόνο οι βίαιες και αποκρουστικές σκηνές, αλλά όλοι οι διάλογοι, όλη η συμπεριφορά και όλες οι γκριμάτσες και αντιδράσεις του χαρακτήρα. Ας τα πάρω όμως από την αρχή… Η πρώτη σκηνή που συστήνει τον Trevor στους παίκτες είναι η εξής: Ο Trevor κάνει σεξ με τη γυναίκα κάποιου άλλου, μέλος μιας συμμορίας που, αν θυμάμαι καλά, διακινεί όπλα και ναρκωτικά. Ο συγκεκριμένος κάνει τους “εραστές” (εδώ γελάμε!) τσακωτούς και διαμαρτύρεται στον Trevor γιατί του πηδάει τη γυναίκα, λέγοντάς του μάλιστα κάτι παρεμφερές με το “είπες πως δεν θα το ξανακάνεις!”, δηλώνοντας σαφέστατα ότι ο Trevor το έχει σύστημα. Η αντίδραση του χαρακτήρα ποια είναι; Άκουσον άκουσον, νευριάζει, τσακώνεται με τον άλλον (τον κερατά) και του λέει πράγματα του στυλ “χάρη σας κάνω που σας αφήνω και ζείτε ακόμα!”, εννοώντας τη συμμορία, γιατί “τολμούν” να του κλέβουν τη δουλειά! Και μετά από αυτό το θράσος, αφού έχει κάνει σκουπίδι τον άλλον, εκείνος του ζητάει συγνώμη σχεδόν κλαίγοντας. Τότε, ο Trevor του μιλάει με ήρεμο τόνο και τον καθησυχάζει και, μάλιστα, αγκαλιάζονται, λέγοντας ότι δεν τρέχει τίποτα. Τί ποιο φυσιολογικό, σωστά?

Όμως αυτό δεν είναι το βασικό πρόβλημα! Αμέσως μετά τις αγκαλιές, ο Trevor γρονθοκοπεί τον άλλον, τον ρίχνει κάτω και… του λιώνει το κεφάλι με τις κλωτσιές του! Στη συνέχεια, βρίσκει τον αρχηγό της συμμορίας και αστειεύεται κιόλας για το κομμάτι μυαλού που είχε κολλήσει στο παπούτσι του! Γιατί έτσι! Επειδή κάποιος είχε το “θράσος” να του διαμαρτυρηθεί γιατί του πηδούσε τη γυναίκα… Ο πρώτος εμετός έφυγε εκεί.

Σε μια άλλη σκηνή, αρκετά αργότερα κι αφού έχω πει “άσ’το να πάει στο διάολο, πες πως δεν το είδες!”, ο Trevor με την κλασσική βρομιάρικη εμφάνισή του, εισβάλλει στο σπίτι ενός ζευγαριού, του οποίου τον άντρα (omega male, ούτε καν beta) έχει εκβιάσει για να τον αφήσει να μένει στο σπίτι. Η γυναίκα έχει γυρίσει και όταν βλέπει τον Trevor, φωνάζει και τον διατάζει να φύγει. Αυτός κλαψουρίζει σαν μπέμπης ότι δεν τον αγαπούσε ο πατέρας του (στα αρχίδια μας!) και όταν η γυναίκα επιμένει και του λέει ότι δεν την ενδιαφέρει, αυτός τους λέει πως οι δυο τους (το ζευγάρι) δεν είναι καλοί άνθρωποι και τους σκοτώνει. Και τους δύο. Στη συνέχεια της ίδιας σκηνής, πηγαίνει σε ένα στριπτιτζάδικο, ρωτάει που είναι το αφεντικό και μπαίνοντας στο γραφείο του, λέει “γεια σου, φίλε! Έλα να συναντήσεις τον καινούργιο σου εταιρικό φίλο (partner)!”. Εκεί τελειώνει η σκηνή και στην αμέσως επόμενη, δείχνει τον Trevor να κλωτσάει το πτώμα του ιδιοκτήτη για να χωρέσει μέσα στο ψυγείο.

Ε, κάπου εκεί, αναφώνησα Άντε και γαμήσου, βρομιάρα Rockstar, γαμημένοι ψυχοπαθείς!και έφαγε uninstall το παιχνίδι. Γλίτωσα και 60GB στο δίσκο, που έτσι κι αλλιώς το σκεφτόμουν, σε συνδυασμό με το δεύτερο λόγο που έγραψα πιο πάνω, τις αποστολές…

Οι αποστολές, λοιπόν. Οι ίδιες οι αποστολές είναι σχετικά ενδιαφέρουσες, όσο ενδιαφέρουσες μπορεί να είναι, όταν έχεις τρεις μηχανισμούς όλο κι όλο και απλά τους εναλλάσσεις και αυξομειώνεις τη διάρκεια του κάθε ενός σε κάθε αποστολή. Στους μηχανισμούς δεν θα επεκταθώ, θα είναι περιεχόμενο άλλου κειμένου. Απλώς είναι κακοί. Το πρόβλημα δεν είναι εκεί. Το πρόβλημα είναι στο ενδιάμεσο των αποστολών. Για κάποιο λόγο, πρέπει να συναντήσω τον “Χ μαλάκα” (και είναι όλοι τους) στο Βορρά να πάρω ένα απαραίτητο αντικείμενο στη Δύση, να πάω σπίτι στο κέντρο και να περιμένω τηλεφώνημα για να αρχίσει η αποστολή κάπου στην Ανατολή ή το Νότο. ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ! Και μετά, να πάω στον ψυχίατρο που ζει στην παραλιακή για να μου πει κάτι, βάσει του οποίου ο Michael θα θυμηθεί κάτι άλλο και θα τρέξει στα βουνά για να βρει κάποιον. ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ! Κάθε γαμημένη φορά! Έτσι ξέρω κι εγώ να αυξάνω τη διάρκεια του παιχνιδιού!

Δεν αντιλέγω ότι το παιχνίδι έχει τύχει μεγάλης προσοχής από τους δημιουργούς, ούτε ότι έχει έξυπνο χιούμορ πολλές φορές. Δεν λέω ότι το παιχνίδι είναι κακό όλες τις στιγμές, αλλά “άντε και γαμήσου, βρομιάρα Rockstar!”. Uninstall και ποτέ ξανά παιχνίδι της συγκεκριμένης εταιρείας για εμένα. Υπάρχουν κι άλλοι λόγοι, αλλά τα υπόλοιπα σε άλλο κείμενο.

 

Pokemon GO

I play Pokemon GO evOry day! I play Pokemon GO…”. NO! Το παιχνίδι έχει απίστευτη γύμνια μηχανισμών και απίστευτες παραλείψεις, αλλά δεν είναι αυτός ο λόγος που με ενοχλεί τόσο πολύ. Όχι, ο λόγος είναι άλλος, αλλά ας κάνω μια μικρή εισαγωγή…

Κάποτε, στο αγαπημένο μας 3DS υπήρχε μια εφαρμογή που λεγόταν LetterBox (SwapNote για την Αμερική). Ελαφρώς ελαττωματική, αλλά πολύ προσεγμένη και έδινε μια άλλη οικειότητα με το μηχάνημα στον χρήστη. Με άλλα λόγια, ήταν καλή. Τον Οκτώβριο του 2013, στις 31 του μήνα, η Nintendo κλείνει οριστικά την υπηρεσία/εφαρμογή, με τη δικαιολογία ότι “ανακάλυψε” πως διάφοροι χρήστες και ειδικότερα ανήλικοι, αντάλλαζαν τα Friend Codes τους στο ίντερνετ και αφού καταχωρούσαν ο ένας τον άλλον ως φίλοι, αντάλλαζαν ωμό περιεχόμενο, δηλαδή με άλλα λόγια, τσόντες. Είτε κανονικές είτε τις δικές τους, προσωπικές, εικόνες. Αυτή ήταν η δικαιολογία.

Στην πραγματικότητα, η Nintendo είχε δεχθεί πολύ μεγάλη, αρνητική κριτική όταν δημοσιοποιήθηκε ένα γεγονός που έγινε στην Αμερική, σχετικά με έναν ενήλικο (μπορεί να ήταν δύο) που αντάλλαξε Κωδικούς Φίλου (Friend Codes) με έναν ανήλικο και στη συνέχεια χρησιμοποιούσε τη εφαρμογή αυτή για να “τσατάρουν” και κανόνισαν συνάντηση, στην οποία ο ενήλικος φέρεται να βίασε τον ανίληκο. Εξαιτίας λοιπόν της κριτικής που ασκήθηκε στην εταιρεία γι’ αυτό, λες και η Nintendo είναι υποχρεωμένη να ελέγχει τον κάθε ένα ή λες και η εφαρμογή έφταιγε γι’ αυτό που έγινε, για την υποτιθέμενη ασφάλεια των χρηστών, η εφαρμογή απενεργοποιήθηκε οριστικά. Αυτό έλεγαν από την  πρώτη στιγμή, τη δικαιολογία που έδωσαν και ανέφερα πιο πάνω, την διέδωσαν αργότερα. Και πάμε τώρα στα του Pokemon GO.

Αυτή η εταιρεία, λοιπόν, που τόσο πολύ νιάζεται για την ασφάλεια των χρηστών, τρία χρόνια αργότερα κυκλοφορεί σε συνεργασία με άλλες εταιρείες, ένα παιχνίδι που απαιτεί από τους χρήστες του να πηγαίνουν σε μέρη τα οποία δεν γνωρίζουν, με Πόκεμον να εμφανίζονται και αργά το βράδυ (ιδιαίτερα κιόλας το βράδυ), χωρίς σχεδόν κανέναν έλεγχο για τις τοποθεσίες που χρησιμοποιούνται από το παιχνίδι και με μηχανισμούς παιχνιδιού που καταρρίπτουν κάθε ασφάλεια του παίκτη. Μηχανισμούς όπως το Lure. Βρίσκεις μια τοποθεσία, τοποθετείς ένα δόλωμα που δείχνει στους υπόλοιπους ότι κάποιος βρήκε κάτι σημαντικό εκεί και απλά μπορείς να περιμένεις όσο οι υπόλοιποι χρήστες έρχονται σε εκείνο το μέρος. Κάνε αυτό το πράγμα σε μία υπόγεια διάβαση, σε μία γέφυρα ή σε ένα απόμακρο σοκάκι και να ο δολοφόνος/ληστής/βιαστής! Και όλα όσα έγραψα έχουν γίνει, δεν τα κατεβάζει το μυαλό μου. Που κι έτσι να ήταν, δεν θα αναιρούσε το γεγονός ότι κάτι τέτοιο θα μπορούσε να γίνει στο μέλλον και ότι η εταιρεία που δήθεν κόπτεται για την ασφάλεια των χρηστών και το φιλικό της περιβάλλον προς τις οικογένειες κυκλοφόρησε αυτό το προϊόν με πλήρη αδιαφορία για τις συνέπειες.

Αλλά βλέπετε… το LetterBox ήταν δωρεάν ενώ το Pokemon GO βγάζει κέρδη. Τροφή για σκέψη…

 

Playstation Network και Playstation Services

Το τμήμα αυτό μου είναι δύσκολο. Είναι δύσκολο διότι το συγκεκριμένο δίκτυο, οι συγκεκριμένες υπηρεσίες, αλλά και τα ίδια τα PS3 και PS4 καθώς και η εταιρεία SONY έχουν τόσα μα τόσα πολλά προβλήματα που έχω άπειρο υλικό, αλλά όλα τους αυτά δεν είναι για μεγάλη ανάλυση και δεν θα πιάσουν πολύ χώρο. Οπότε δεν ξέρω πως θα βγει το κείμενο. Ας ξεκινήσω όμως, με κάποια, ελάχιστα, από όσα με εκνεύρισαν αυτήν τη φορά.

Party Chat. Το χρησιμοποιώ κάθε φορά που παίζω με άλλους, αλλά μόνο και μόνο επειδή είναι πολύ πιο σταθερό και ήσυχο από το σύστημα ομιλίας μέσα στο εκάστοτε παιχνίδι. Δεν το χρησιμοποιώ συχνά για ομιλία με άλλους παίκτες αν δεν παίζουμε μαζί. Ελάχιστες φορές και όλες αποδείχθηκαν καταστροφικές. Αν παίζετε άλλο παιχνίδι, θα καταλήξετε είτε να μη μιλάτε γιατί δεν θα έχετε κοινή εμπειρία και ο καθένας σας θα είναι συγκεντρωμένος στο παιχνίδι του, είτε σε εκνευριστικά λάθη. Παράδειγμα: Παίζω Battlefield 4 και ένας φίλος μου παίζει Resident Evil Revelations 2. Συνήθως παίζουμε μαζί, είτε το ένα παιχνίδι είτε το άλλο, εκείνη τη φορά όμως όχι. Παίζοντας λοιπόν, εκείνος Raid Mode κι εγώ Conquest δεν μιλάμε γιατί είμαστε συγκεντρωμένοι ο καθένας στο παιχνίδι του. Τις λίγες φορές που μας ξεφεύγει ένα “σκότωσέ τον το μαλάκα ρε, από πίσω!” ή ένα “Έρχεται, έρχεται, ρε μαλάκα! Δεν τον βλέπεις;” στα μικρόφωνα, μπερδέψαμε ο ένας τον άλλον. Εγώ κατέληξα να χάνω ένα σημαντικό σερί από kills με το οποία άδειαζα το δρόμο και έπαιρνα τις σημαίες, γιατί κοίταζα να βρω τον παίκτη για τον οποίο νόμισα ότι μιλούσε ο φίλος μου, με αποτέλεσμα να χάσω από έναν άλλον που δεν τον είχα δει και ο φίλος έχασε την αποστολή γιατί νόμισε ότι τον προειδοποιώ για κάποιο ζόμπι που ερχόταν από πίσω την ώρα που από μία γωνία μπροστά του ήρθε ένας ελίτ εχθρός και τον κατακρεούργησε. Συμπέρασμα; Το Party Chat είναι καλό μόνο σαν game chat.

Αλλά και πάλι, δεν είναι αυτό ακριβώς το πρόβλημά μου. Το πρόβλημα είναι στην ποιότητα της επικοινωνίας, τα σφάλματα που εμφανίζει και την κακή εγγραφή βίντεο την οποία προκαλεί. Βλέπετε, τα προβλήματα ήχου είναι άπειρα και διαφέρουν από το να ακούγεται κάποιος λες και μιλάει από κάποιο πηγάδι, ενώ δεν έχει πειράξει τίποτα, ούτε ακουστικά ούτε άλλαξε θέση το μικρόφωνο ή έπεσε η ποιότητα σύνδεσης μέχρι το να απενεργοποιεί κάποιος το μικρόφωνο προσωρινά και όταν το ενεργοποιεί ξανά να μην ακούγεται από τον άλλον συνομιλητή. Το χειρότερο, μάλιστα, είναι ότι για να διορθωθεί το πρόβλημα πρέπει να γίνει επανεκκίνηση της ίδιας της κονσόλας!

Ένα άλλο πρόβλημα που εμφανίζεται συχνά είναι η ειδοποίηση ότι “η επικοινωνία με αυτόν τον χρήστη δεν κατέστη δυνατή λόγω κάποιου σφάλματος στον τύπο NAT.”. Θα μου πείτε πως αυτό οφείλεται στο μόντεμ του κάθε ένα ή στον πάροχο τηλεπικοινωνιών, σωστά; Αμ δε! Όλες τις φορές που μας έχει εμφανιστεί είναι κατά τη διάρκεια της ομιλίας. Βρισκόμαστε, ωραία και καλά, μέσα στο Party, μιλάμε κανένα δίωρο και ξαφνικά, εκεί που παίζουμε στην ίδια συνεδρία (session), το PSN (συγνώμη, SEN λέγεται!) μας “πετάει” την ειδοποίηση ότι δεν μπορούμε να επικοινωνήσουμε γιατί έχουμε πρόβλημα με τους τύπους ΝΑΤ που επιλέξαμε, σαν να μας λέει “όχι, πουτανάκια, τον σκασμό!”. Εκτός του ότι δεδομένα φωνητικής επικοινωνίας δεν μπλοκάρονται ούτε αν ο τύπος ΝΑΤ είναι ρυθμισμένος στο Strict (το πιο αυστηρό, που κόβει τις περισσότερες επικοινωνίες), εκτός του ότι αν είχαμε πρόβλημα με τον τύπο ΝΑΤ μας δεν θα μπορούσαμε να παίζουμε ΚΑΝ στο ίδιο παιχνίδι, πώς στο διάολο ρε μπάρμπα μιλούσαμε τόσες ώρες πριν;

Έχουμε και κάτι ακόμα όμως. Την κακή εγγραφή βίντεο που προκαλεί το Party Chat. Εδώ είναι πολλά τα προβλήματα. Πάντα πρέπει να αλλάζεις τις ρυθμίσεις του ήχου έτσι ώστε να διαλέξεις τα σωστά επίπεδα έντασης για το παιχνίδι και την ομιλία. Δεν υπάρχει γενική ρύθμιση. Μετά, ο ήχος του Party Owner ακούγεται πάντα πιο δυνατά από τους υπόλοιπους συνομιλητές του στο βίντεο, εκτός και αν οι υπόλοιποι ρυθμίσουν την έντασή τους πολύ υψηλότερα από τον Party Owner. Σε αυτήν την περίπτωση, δεν ακούγεται σωστά η ομιλία του Party Owner. Με τα πολλά, βρίσκεις τα σωστά επίπεδα για να ακούγονται και οι δύο σωστά, αλλά εκεί, κάθε παιχνίδι συμπεριφέρεται αλλιώς. Για παράδειγμα, στο Resident Evil Revelation 2, οι φωνές μας και οι φωνές από το παιχνίδι ακούγονται φυσιολογικά, όμως σε παιχνίδια όπως τα FIFA και το The Division, οι φωνές από το Party Chat ακούγονται φυσιολογικά αλλά η ομιλία των χαρακτήρων μέσα στο παιχνίδι ακούγεται με ηχώ, σαν να προέρχεται από τηλεβόα (ντουντούκα, ντε!) ή μεγάφωνα γηπέδου. Και σε όλα αυτά, προσθέστε το γεγονός ότι ακόμα και αν βρει κάποιος τις τέλειες ρυθμίσεις, στο ένα βίντεο, του ίδιου παιχνιδιού και την ίδια μέρα και στο ίδιο session, θα ακούγονται φυσιολογικά οι φωνές από το Party και στο άλλο θα πνίγονται κάτω από τον ήχο του παιχνιδιού, γιατί ΕΤΣΙ motherfucker! Είμαι το Playstation 4! Ό,τι γουστάρω θα κάνω! Και σε όλα αυτά, που είναι και ελάχιστα, κάποιοι community developers και κάποιοι μανατζαρέοι κωφεύουν…

Αυτές είναι οι υπηρεσίες της Sony και γι’ αυτές πληρώνουμε, υποτίθεται, τη συνδρομή στο Playstation Plus. Όχι για το Party Chat, αφού μπορούμε να κάνουμε Chat και χωρίς ενεργή συνδρομή, αλλά για τη βελτίωση των ψηφιακών υπηρεσιών και παροχών. Υποτίθεται… Και πριν προλάβει κανένας να πει τίποτα του τύπου “PCMasterRace” και τα λοιπά, να του πω ότι τα πράγματα με τη φωνητική επικοινωνία στο Steam είναι ακόμα χειρότερα…

Αυτά είχα να δηλώσω.

Μέχρι την επόμενη φορά, καλά να περνάτε, καλή διασκέδαση και… “See you in the next ANGRY CHASED SHOW!”

Share

5 thoughts on “Angry Chased Show #1

  1. Chased Post author

    @Raziel
    Το ότι δεν συμβαίνει στην πραγματικότητα (που συμβαίνει κανονικότατα), δεν μεταφράζεται και στο ότι δεν είναι ενοχλητικό. Δεν μπορείς να λες ότι “με συγκίνησε η τάδε σκηνή στο Mass Effect”, “με πόρωσε η δείνα σκηνή στο Deus Ex”, “οι χ΄τύποι της καρδιάς μου ανεβαίνουν σε ένα καλό multiplayer match” αλλά μετά οι σκηνές του GTA να μην έχουν καμία επιρροή πάνω σου… Όσο για τους μηχανισμούς, είναι πολύ κακοί αλλά θα το κρατήσω για άλλο κείμενο.

    @Villa
    Θίχτηκες τόσο πολύ που δεν διάβασες το υπόλοιπο? Επειδή λοιπόν εμένα μου πήρε περίπου ένα τρίωρο και ίσως λίγο παραπάνω, να τα θυμηθώ όλα, να τα δομήσω σωστά για κείμενο, να τα γράψω και να τα ελέγξω, δεν θα μπω κι εγώ στη διαδικασία να ασχοληθώ με το σχόλιό σου. Διάβασα μόνο την πρώτη πρόταση.

    @Deathracer
    Το ότι υπάρχει κάτι ακόμα χειρότερο δεν σημαίνει πως δικαιολογείται το αμέσως επόμενο, λιγότερο κακό. Ούτε με το Manhunt έχω ασχοληθεί, ακριβώς για τον λόγο που με ενόχλησε κι ο Trevor. Τουλάχιστον, στο Manhunt έχεις και μια δικαιολογία να κάνεις όσα κάνεις. Στο GTA V δεν έχεις καμία. Παίζεις απλά με έναν ψυχοπαθή, απλά για τα “lulz”.

    @Ben Masters
    Δεν είμαι εδώ για να επιβάλλω τη γνώμη μου σε κανέναν, δεν είμαι εδώ για να είμαι μόνο εγώ με τη σωστή άποψη και όλοι οι υπόλοιποι όχι… Όπως είπαμε ΚΑΙ στην εκπομπή αλλά ΚΑΙ στην εισαγωγή του κειμένου, η στήλη αυτή αφορά εμένα και τι με εκνεύρισε/ενόχλησε. Δεν θα ασχοληθώ με τα κοινώς παραδεκτά, τουλάχιστον όχι σε αυτήν τη στήλη. Οπότε και δεν υπάρχει λόγος για να με “διορθώσετε”. Το ότι εσάς δεν σας ενοχλεί δεν πάει να πει ότι εγώ είμαι λάθος και το ότι εγώ ενοχλούμαι δεν πάει να πει ότι πρέπει να νιώθουν έτσι και οι άλλοι.

    @everybody
    Για τα υπόλοιπα τίποτα?

  2. Ben Masters

    Τραβηγμένο από τα αυτιά το κομμάτι για το GTA V .

  3. Deathracer

    Αμα ειναι τοσο βιαιο το GTA V τοτε τα Μanhunt τι ηταν; 😛

  4. Villa

    Mόνο το κομμάτι για το GTA V διάβασα, για τα άλλα δεν έχω γνώμη. Πρώτη φορά βλέπεις κάτι τέτοιο σε παιχνίδια; Δεν έχεις ξαναδεί υπερβολική βία; Και δεν είναι καθόλου κακός σαν χαρακτήρας ο Τρέβορ. Είναι μια καρικατούρα, ένας over the top ψυχάκιας. Είναι απόλυτα ταιριαστός με το μαύρο και κάφρικο χιούμορ της σειράς. Και είναι και κάτι άλλο, ένα είδος inside joke. Συμβολίζει την ψυχολογία του μέσου παίκτη της σειράς GTA. Αυτού που θα σκοτώσει, θα ανατινάξει και γενικά θα τα γαμήσει όλα. Έτσι απλά επειδή μπορεί. Γιατί δεν μπορώ να φανταστώ κάποιον να παίζει “σοβαρά” οποιοδήποτε GTA.

  5. Raziel

    chased πολύ ευαίσθητος είσαι,το gta είναι video game δεν είναι πραγματικότητα και για αυτό όλα αυτά που είπες κάνουν τον trevor γαμάτο,γιατί δεν συμβαίνουν στην πραγματικότητα και επιπλέον το να κράζεις το gameplay του gta είναι σαν να κράζεις το gameplay του dynasty warriors,χαίρω πολύ,πότε το gta δεν είχε καλό gameplay και πότε δεν θα έχει γιατί το target group του είναι οι casual gamers αλλά για τους μηχανισμούς του είσαι off,κακοί δεν είναι για κανένα λόγο

Leave a Reply